Heimurin er nógv broyttur bara eftir fáum árum. Tað, sum einaferð var, er ikki longur, tá ið vit tosa um rentur og tryggingar.

 

Fíggjarkreppan og herd krøv frá ES til lívstryggingarfeløg og pensjónsfeløg hevur gjørt tað ógjørligt at halda fast um gomlu skipanina við pensjón við sonevndari ”garanteraðari” fastari rentu.

 

Vit eru tí komin til ta niðurstøðu, at tíð er at sleppa sær burtur úr verandi skipan og fara yvir í tíðarhóskandi skipan við marknaðarrentu, ið tryggjar, at vit framhaldandi kunnu hava eina tíðarhóskandi pensjónsuppsparing.